Tagarchief: Jessey Voorn

De haai van de week heeft zijn roots in het water en daarbij nog een loodsmannetje in week 16

Zes wedstrijden deze week met volop mogelijkheden qua haaien. Kanda, Dority, Voorn, Aerts, Blackman, Wessels en een rol voor Jannes Stokroos.

Forward Lease is aan de beterende hand en liet geen steken vallen op donderdag thuis tegen Suns en zaterdag bij Apollo. Kanda was twee keer topscorer, donderdag met 19p, 4a, 3r en zaterdag 29p, 8r, 4a. Krabbendam viel ook twee keer op; donderdag 16p, 6r, 3a en zaterdag 14p, 7r.

Dority had donderdag voor Den Helder 27p (met 5/6 driepunters), Boyd vd Vuurst 9p, 7r, 4a. Dit duo deed het zaterdag in Martiniplaza ook aardig; Dority 17p, 4r, 4a en Vd Vuurst 11p, 4r.

Verder was Den Helder volkomen kansloos tegen Donar dat zich -terecht- vooral bezighield met de beslissende Europe Cup-wedstrijd van woensdag. Zes spelers in dubbele cijfers zegt alles.

Apollo verloor donderdag kansloos bij Zorg en Zekerheid. Van Schaijk had 8p, 12r. Vette had een double-double 26p, 10r. Voorn lijkt na een matige periode weer lekker in zijn vel te zitten met donderdag 22p (6/8 driepunters), 8a. De stijgende lijn (niet onbelangrijk met oog op Oranje) trok Voorn zaterdag door in de toch wel benauwde overwinning op BAL; 23p, 3r, 3st.

Voor de Limburgers was Roel Aarts goed voor 14p, 9r. Op donderdag was BAL kansloos bij Landstede. Dahlman had een double-double 23p (10/19 tweepunters!), 13r.

New Heroes had (na twee makkelijke bekeroverwinningen in korte tijd) een opvallende moeilijke zaterdagavond tegen Aris. Blackman speelde 40 minuten met 32p (12/12 ft), 6r. Wessels was weer heel belangrijk met 19p, 9r.

De haai van deze week steekt er niet met kop en schouders bovenuit deze week; ik kies voor Jessey Voorn en niet voor Blackman omdat Voorn twee keer won met zijn ploeg (en ja ik weet tegen wie) en omdat een Voorn in vorm een attractie is op de Nederlandse velden en belangrijk voor Oranje.

VoornBAL

Foto: Marja Van Tilburg-de Lange.

En deze week roep ik een loodsmannetje in het leven, dat is het visje dat altijd meezwemt met de haai. Het loodsmannetje is Jannes Stokroos, voorzitter van Donar.

loodsmannetje

Stokroos verhaal op de 67e verjaardag van Donar (van harte nog) viel mij op. Hij begon over het gelijktrekken van de buitenlandersregeling tussen de FIBA en Nederland want groeien kan alleen als er ruimte is in de regelgeving.

Dat hij wil groeien snap ik en juich ik toe, maar hoe de buitenlandersregeling daarop van invloed is snap ik niet. Ik begrijp ergens wel dat Donar veel buitenlanders wil. Meestal is hun gemiddelde niveau beter dan het gemiddelde niveau van de Nederlanders. Evenwel spelen we een Nederlandse competitie en van daaruit gaat Donar Europa in.

Hopelijk toch niet met de illusie om de Europa Cup te winnen, want dat gaat met een begroting zoals die van Donar nu nooit gebeuren. Het meest recente voorbeeld in de geschiedenis was EiffelTowers dat werkelijk tonnen euro’s verbraste en Europees (op EC-2 en 3-niveau) geen potten kon breken.

Ik begin over de begroting omdat je met meer geld gewoon betere spelers kunt halen, dat is helder. Wil je op een hoger -Europees- niveau spelen dan moet je spelers (vooral Amerikanen) halen die op dat niveau (Champions League EC3 of misschien wel EuroCup EC2) hebben gespeeld. Alleen kosten dat soort spelers veel meer geld.

Om geld te genereren zou Stokroos in mijn ogen veel beter kunnen pleiten voor een topsporthal met meer commerciële mogelijkheden (om geld te maken) en bovenal zou hij (als tweevoudig kampioen en sterkste ploeg en organisatie in Nederland) voortrekker moeten zijn om de competitie op een hoger niveau te brengen. Het lijkt mij sterk dat de ‘arme’ ploegen beter worden als er meer buitenlanders in de competitie komen, het vergroot alleen de verschillen.

Natuurlijk speelt ook mee dat er (vooralsnog) amper opvolgers bestaan voor spelers als Dourisseau, Cunningham en Slagter. Dat is trouwens een probleem voor alle ploegen want ik zie ook nog geen opvolgers voor de Akerbomen, Wessels, Roye, De Jong en Kherrazi. Daar lijkt op z’n minst een generatie tussen te zitten.

In het buitenland lopen natuurlijk nog wel Nederlanders van goed niveau rond, maar om Leon Williams, Roeland Schaftenaar, Nicolas de Jong, Thomas van der Mars of collegetalenten als Derrik Smits, Bryan Alberts, om er wat te noemen, naar de Eredivisie te halen is er te weinig geld en een te weinig aansprekende competitie.

Kortom ik snap het dilemma van Stokroos, zijn oplossing lijkt mij echter niet de juiste. Wordt interessant hoe de FEB dit de komende maanden en jaren gaat aanpakken.

 

 

Advertenties

De derde haai van de week in DBL

Weer een mooie lijst kanshebbers deze week.

De eerste die dit comité van één deze week nomineert is Jeroen van der List, die gelukkig aan de slag kon in Weert, hij was zaterdag goed voor 15p, 15r en 3 bs. Wel in een nederlaag van BAL tegen Apollo, waar Madanly zich wederom kandidaat stelde met 27p en 9r.

Een gehavend Rotterdam won aan de hand van Trevor Setty 23p, 10r en 3st (maar ook Kanda en Commons hadden een double-double) in Leeuwarden, waar Meshack Luflie ook een double-double neerzette 14p en 11r.

Een double-double was er ook voor Stefan Wessels 15p, 12r die met New Heroes verloor bij Landstede, dat een uitstekende teamprestatie neerzette met vijf spelers in de dubbele cijfers en ongeslagen blijft.

Den Helder speelde lang mee tegen Zorg en Zekerheid (dat ook nog ongeslagen is) maar kwam uiteindelijk tekort, mede omdat Jessey Voorn flirtte met een unieke quadruple double 27p, 7r, 8st en 7ast.

Het scheelt natuurlijk wel voor Voorn dat coach Vervaeck een zesmans rotatie hanteerde (te interpreteren als een compliment aan Suns en ook als motie van wantrouwen naar de Leidse bank), maar a la je moet het wel doen.

Voorn is voor Nederlandse begrippen een schitterende speler; snel, atletisch en in het bezit van een sterke driepunter. In de Nederlandse competitie zou hij eigenlijk wekelijks aan deze cijfers moeten komen. Dan zou hij ook de stap naar het buitenland kunnen maken om onder grotere weerstand nog beter, sterker en vooral constanter te worden.

Voor nu is Jessey Voorn mijn haai van deze week (en Marja van Tilburg-de Lange bedankt voor de foto).

jesseyvoorn

 

Mijn hoogtepunt week 28: Boem, boem, boem

“Sorry één vraagje”, het kwam uit de onvervalste mond van een Bosschenaar, “had jij je ogen dicht bij die drie driepunters?”

Op het plein voor Maaspoort werd deze vraag gesteld aan Jessey Voorn, net voordat de bus, zonder airco, aan de terugreis naar Zwolle ging beginnen.

“Net niet helemaal”, sprak deze bijzondere speler met toegeknepen ogen, om even aan te geven hoe hij ze schoot. Zijn vader en nog een bekende van zijn vader stonden er ietwat schuchter bij.

Nou is het niet dat ik aandelen heb in Voorn, maar wat hij liet zien in de Maaspoort was in feite on-Nederlands.

Kijk, er was en is van alles aan te merken op het spel van SPM, maar de schoten die Voorn nam of beter gezegd moest nemen waren tough, very tough.

Telkens aan het einde van de schotklok met de hand van de verdediger in zijn gezicht. Boem, boem, boem.

Niet te stoppen, SPM werd volkomen gedemoraliseerd.

Ik sprak zelf ook nog even met Voorn, in feite om de complimenten te geven, welhaast verlegen nam hij ze in ontvangst. Vooral ook om nog even te benadrukken dat er bij Landstede altijd iemand anders opstaat als het moet en dat er nog niets is gewonnen.

Nou ja deze serie, denk ik wel.

ATTITUDE

Lichaamshouding vertelt namelijk alles. Dat kon iedereen in de Maaspoort zien. Landstede kwam in de hoek te staan, in de verdrukking. Gibbs en Glenn op 4 persoonlijke fouten, Hinz was al weg, calls niet mee. Toch lukte het Zwolle om mentaal bij te schakelen.

Met winst als gevolg. Als ik dan de verschrikkelijke eerste helft van game 4 voor het gemak even vergeet, dan mag Landstede absoluut niet gezien worden als outsider voor de titel. Nee absoluut niet!

Hierbij schrijf ik SPM wel af. Ik heb me vergist in deze groep, spelers en coach. Ze hebben goede wedstrijden gespeeld (a long time ago), bij vlagen ziet het er goed uit (zoals in kwart 3), maar ze zijn niet klaar om play-offs te spelen, bij veel teveel technische en tactische keuzes op en naast het veld zijn vragen te stellen.

Daarbij ontbreekt het de Bossche ploeg aan een echte leider, zeg maar zo’n type Gibbs. Aardige jongens bij SPM, stuk voor stuk, maar enkelen lijkenvooral te teren op hun verleden.

Jammer. Het heeft niet zoveel te maken met de keus voor nagenoeg alleen Nederlanders. Het heeft te maken met karakters van mensen en hun mentale kracht.

Karakter en mentaliteit dat Zwolle ruimschoots heeft en het mooie is dat telkens iemand anders opstaat. Dat maakt Landstede levensgevaarlijk voor iedere tegenstander.

Mijn hoogtepunt week 14 DBL: De beslissende Nederlander @JesseyAnthony

Met glinsterende pretoogjes stond hij tegenover mij afgelopen donderdag in Zwolle. Net weer gewonnen van de titelverdediger en belangrijk geweest. Niet zo’n beetje ook!

Alle recht had Jessey Voorn om opgetogen te zijn, hij nam mijn complimenten in dank aan. Hij was er daarna als de kippen bij om te zeggen dat het beter kan. Consistenter, zei ik. Het ritme was er, zei hij. Het ritme waar hij zo naar zoekt, benadrukte hij.

Vlak voor tijd leek SPM alsnog met de winst aan de haal te gaan in het mooie Landstede Sportcentrum. Leek.

Er was even buiten Jessey Voorn gerekend. Nou was er eerlijk gezegd ook niet zoveel reden voor SPM om zich zorgen te maken. Voorn was in aanvallende zin 38 minuten onzichtbaar geweest.

IN POTENTIE

De 25-jarige Voorn is een keurige vent opgevoed met de mentaliteit van zijn vader, een oud-profbokser.

In potentie is Jessey Voorn een geweldige speler. Snel, atletisch, bezit een driepunter, kan en wil verdedigen. Maar ja, het lichaam.

Het zit hem ook niet mee. In 2009 werd hij kampioen met Amsterdam, een jaar later was hij MVP onder 23 en werd hij met Oranje Europees kampioen in de B-groep.

Maar ook toen al had hij knieproblemen en shinsplints.

In de zomer van 2013 werd Voorn geopereerd aan zijn knie. Het seizoen erna werd hij kampioen met Donar, hij speelde maar 17 duels.

BOVEN KOMEN DRIJVEN

Hij wilde niet in Groningen blijven, verzeilde daarna in derde Spaanse divisie.

Gelukkig voor de Nederlandse basketballiefhebbers is hij nu in het warme nest dat Zwolle heet. Speelt er voor een appel en ei, maar wat heeft hij te eisen?

Die laatste twee minuten waren voor mij, als liefhebber en commentator van die wedstrijd, heerlijk. Een Nederlander in een team met drie Amerikanen en een belangrijke Canadees die het duel beslist.

Eerlijk gezegd vond ik de driepunter die hij nam belachelijk, te snel en te geforceerd. Alleen de bal ging er feilloos in (76-72) en dan heb ik weinig recht van spreken. Daarna besliste Voorn het duel door aan het einde van de schotklok, onder druk, met twee verdedigers voor zich, een verre jumper ook feilloos binnen te schieten.

Hoe vaak zie je dat een Nederlander doen?

KARAKTER

Muhammed Ali is zijn voorbeeld. Voorn roemt de passie van de grootste bokser aller tijden. Toevallig of niet is Kobe Bryant (eentje die ook niet terugdeinst voor een cruciaal schotje) het grote idool van Voorn.

De guard (1.93m) begon op zijn 10e met basketballen, groeide op in Amsterdam. Hij speelde een jaartje highschool op Jonesboro in Georgia en droomde van de NBA en andere van sterke Europese competities.

Dromen mag altijd. Voorlopig eerst maar eens fit blijven en ritme op doen. Belangrijker worden voor zijn ploeg. Dan komt Oranje (hij speelde al 15 interlands) ook weer in beeld en een snelle sterke guard kan Toon van Helfteren altijd gebruiken.

Op zijn 20e dacht Voorn al na over zijn leven na het basketbal, coach of vastgoed dat leek hem wel wat. Ik zeg: ga met Oranje naar het volgende EK!

Mijn gevoel zegt dat Jessey Voorn het type is dat nooit opgeeft, dus hopelijk kan hij zijn eigen dromen waarmaken.