Tagarchief: 2019

Glas half vol of half leeg? @oranjebasketbal in actie

Een aantal positieve punten staat mij bij van de interland tussen Nederland en Albanië in de Sporthallen Zuid in Amsterdam.

Allereerst het hoge gehalte aan basketballers, ex-spelers en de best grote publieke opkomst. De bijzaal van de Sporthallen Zuid zat goed vol met iets meer dan 1000 fans.

Daarnaast won Oranje en zette daarmee een grote stap richting de kwalificatiegroepen voor het WK in 2019.

In aanvallende zin heb ik mooie dingen gezien. Kloof blijkt verreweg de beste Nederlander (en kan fantastisch dunken) en Oudendag is een bijzondere en belangrijke speler.

 

De winst verbloemt misschien voor het neutrale publiek, dat lang een spannende wedstrijd zag, dat Oranje belabberd speelde, zeker in de eerste helft. Futloos, of zoals een twittervolger meldde: zoals PSV voetbalt.

Spanning? Druk? Hoogmoed? Onderschatting?

Toon van Helfteren had na afloop het antwoord niet voor mij. Begrijpelijk dat de bondscoach dat niet hardop zegt. Tegen zijn gewoonte in ging de bondscoach na de wedstrijd wel de kleedkamer in. Hij wilde per sé nog even zijn spelers spreken en dat zegt genoeg.

Ik denk dat de spelers er –iets- te makkelijk over dachten. Ach Albanië. Ik geeft toe dat ik er zo ook over dacht, maar die Balkanmannen liepen wel de planken uit de vloer en konden best aardig schieten.

CAPACITEITEN

Nederland moet 101% geven om top te zijn, bij 99% blijkt de ploeg vooral verdedigend erg kwetsbaar. Daar maakte Albanië ronduit misbruik van. Gelukkig werd het na de rust verdedigend beter.

Dan kan ik wel schrijven dat Oranje met alle mannen aan boord (Kherrazi, Hammink en Nicolas de Jong) en in goede doen tegen de Europese middenmoot aanschurkt, een nederlaag had iedereen belachelijk gemaakt. Gelukkig kwam het niet zover.

Misschien dat ook de sfeer in de Sporthallen Zuid van invloed was op de spelers. Het was erg relaxed en dat is wellicht overgeslagen. Dat kon ook omdat de bijzaal geen topsport uitstraling heeft. Ik miste de ambiance die ik in de Maaspoort en Martiniplaza wel voel. Het lijkt mij dat spelers dat ook voelen.

Voor de echte kwalificatiewedstrijden zijn de hallen in Den Bosch en Groningen in de picture, begrijp ik. Dat is goed nieuws, hopelijk zijn ze straks ook beschikbaar. Helaas hoorde ik ook dat Almere een optie is. Ik mag hopen dat dat niet doorgaat, want in die stad zonder basketbalcultuur zijn in het verleden nooit veel mensen komen kijken.

Overigens wordt er 24 augustus bij de FIBA geloot en wordt bekend in welke WK-kwalificatiegroep Nederland komt, mits er geen enorme misperen komen natuurlijk.

 

 

Advertenties

Nieuwe en grote uitdagingen wachten voor @oranjebasketbal en heel basketballend Nederland

Eigenlijk wil ik er al twee dagen niet over praten. Toch krijg ik al twee dagen van veel mensen dezelfde vraag: Hoe kwam dat tegen die Duitsers?

Op zich zit er iets positiefs in die vraag. Want het betekent dat basketbal leeft of leefde, ik hoop het eerste. Vooral ook omdat de vragen kwamen van mensen die niet veel binding hebben met basketbal.

Die binding is nou net wat basketbal in Nederland nodig heeft. Je mag het ook betrokkenheid noemen of interesse. Feit is dat ik zaterdag behalve de uitverkochte hal veel meer mediavertegenwoordigers in Leiden zag dan in jaren.

Dat maakt de nederlaag dubbel pijnlijk. Geen EK doet pijn, bij iedereen die al betrokken was. De media-aandacht gaat ook heel snel weer weg, neem dat maar van mij aan. Daarmee ook de interesse in Nederlands basketbal.

TERUG BIJ AF?

Nee, Oranje heeft gewoon goede wedstrijden gespeeld en het sportieve fundament onder leiding van Van Helfteren staat. Alleen is de ploeg keihard afgestraft op de slechtste wedstrijd in vier jaar. Uitgeschakeld op doelsaldo, een nederlaag met notabene 17 punten had nog een ticket opgeleverd. Shit happens. Overigens telt de nederlaag tegen de Oostenrijkers met 24 keer meer balbezit misschien nog wel zwaarder.

Soms denk ik: had maar niet gewonnen in Oberhausen. Duitsland kwam duidelijk naar Leiden om iets goed te maken. Pffff en hoe. Hun spel was om je vingers bij af te likken. Zij gaan de laatste acht van Europa wel halen volgend jaar, zeker met hun NBA-sterren erbij.

Enfin. De Duitsers waren goed, Nederland niet. Dat hangt dan altijd samen met elkaar, niet zwart, niet wit, maar grijs dus. Het ging zaterdag ook niet van begin af aan slecht. Eigenlijk pas toen de bank serieuze minuten kreeg. Die bank bestaat voornamelijk uit DBL-spelers.

In mijn ogen is de startende vijf, met Franke en Kherrazi (al moet hij aan zijn aanvallende repetoire werken) van de bank, in orde om het EK te halen, met daarbij Charlon Kloof als absoluut lichtpunt. Worthy de Jong was twee keer onzichtbaar tegen de Duitsers, maar kende verder een goede reeks. Hij zal in Frankrijk beter worden.

Dat maakt het ook zo vervelend dat Van Helfteren door omstandigheden niet zijn allersterkste selectie ter beschikking had. Dit had tot gevolg dat de belangrijkste mensen heel veel minuten moesten maken en dat met zes duels in 18 dagen.

Daarmee kom ik tot nog een grijstint. De belangrijkste Oranjemannen waren zaterdag op. Geen energie meer. Ze wilden wel, maar konden niet meer.

De intensiteit en het niveau van alleen al de EK-kwalificatie wordt in Nederland nooit gehaald, nou misschien de intensiteit in de finale van de play-offs. Daarom is het ook zo belangrijk dat er veel Nederlanders in buitenlandse competities gaan spelen. Daar zullen ze het proefondervindelijk leren.

In ieder geval totdat de competitie in Nederland een serieuze wordt met minimaal 12 teams en niet zo’n enorme sportieve verschillen als er nu zijn.

TOEKOMST

Hoopvol ben ik wel, want er komt een berg jong talent aan. Bryan Alberts rook er al aan, Jito Kok speelt in Griekenland net als Kevin Bleeker. Brandwijk, de jonge Hammink en Smits, Bieshaar die met Badalona eventjes speelde tegen Fenerbahce. Leon Williams nu in de Bundesliga en nog veel meer.

Ondanks de sportieve tegenslag hoop ik dat Toon van Helfteren zijn beleid en systeem kan voorzetten.

Ook hoop ik dat het organisatorisch beter wordt. Dat er niet alleen geïnvesteerd kan worden in spelers en coaches, maar ook in de organisatie (van het totale basketbal in Nederland). Dan kunnen er stappen gemaakt geworden.

HET WORDT ANDERS

Dat is nodig. Want het EK van 2017 is het laatste in zijn huidige vorm van om de twee jaar (vond ik ook teveel van het goede).

De FIBA heeft al besloten dat alles gaat veranderen. Het volgende EK is pas in 2021. In 2019 is het Wereld Kampioenschap in China. De kwalificatie daarvoor begint voor Nederland al in de eerste drie weken van augustus 2017.

Alle teams die niet meedoen aan het EK volgend jaar krijgen de kans zich te plaatsen voor het kwalificatietoernooi. Dat maakt het gemis van het EK voor Oranje nog eens extra pijnlijk.

Een extra kwalificatie dus, acht landen gaan door naar de WK-kwalificatie. Dat wordt een groepsfase met acht groepen van vier. Daar zitten ook de toplanden in, zoals Spanje en Frankrijk. Die kwalificatiewedstrijden worden gedurende het seizoen gespeeld in november, februari, juni en september, met dus grote invloed op het competitieschema.

Kortom er komt weer een belangrijke zomer aan voor Oranje want de WK-kwalificatie missen betekent twee jaar geen duels op niveau en dat is funest voor de aankomende talentvolle jonge generatie.