Verstikkend @OranjeBasketbal op weg naar Eurobasket2017

Klaar. Dat is mijn kernwoord voor Nederlands team aan de vooravond van kwalificatie van het Europees Kampioenschap volgend jaar.

Met eigen ogen heb ik de laatste training bekeken voordat woensdag Oostenrijk wacht. Eerder deze zomer ben ik ook een keer binnengelopen in de Vijf Meihal, de wedstrijden heb ik op afstand bekeken en ik denk dat het feit dat nu voor het vierde jaar op rij hetzelfde programma onder leiding van Toon van Helfteren wordt gedraaid, zijn vruchten begint af te werpen.

De bondscoach zelf is, zoals hij zegt, niet ontevreden over de voorbereiding.

Zonder garanties te bieden, lijkt het erop dat Oranje een stapje heeft gezet. Dat ondanks het ontbreken van, om uiteenlopende redenen, Norel, Williams, Smeulders, Alberts, Kok, Brandwijk, De Pagter en Akerboom.

ZWAAR TRAJECT

Voordat iemand denkt dat EK-kwalificatie nu een makkie wordt in een groep met Duitsland, Oostenrijk en Denemarken, dat wordt het niet.

Al was het maar omdat alleen de groepswinnaar zeker is. De vier beste nummers twee uit zeven groepen gaan ook door. Wat betekent dat de nummer twee eigenlijk maar één keer mag verliezen, anders wordt het heel moeilijk en in ieder geval rekenwerk tot ver achter de komma (maar daar heeft Oranje ervaring mee).

De focus van Oranje, dat door het EK van vorig jaar veel beter weet wat er internationaal gevraagd wordt, geeft mij wel vertrouwen.

KENMERKEN ORANJE

De aanval zal voorlopig niet het paradepaardje worden van Nederland. Met Charlon Kloof heeft Oranje wel een speler in haar midden die eigenlijk nooit te zien is op de Nederlandse velden. Een unieke explosieve speler, absoluut een ‘must see’. Kloof zal ook heel minuten moeten gaan maken (omdat Williams er niet is).

Het startende backcourt zal verder bestaan uit Worthy de Jong en Jessey Voorn. Met Mohamed Kherrazi en Nicolas de Jong wordt de startende vijf waarschijnlijk gecompleteerd. Dan valt gelijk de snelheid van dit team op, wat kansen oplevert in de break en omschakeling mits de rebound goed verzorgd is. Dat betekent dus ook twee nieuwe starters vergeleken met het EK, toen Akerboom en Slagter dat deden.

Verdedigend klikt het (weer). Nederland gaat de tegenstanders in een wurggreep houden, verstikken. Ik noem het de pythonmanier. Het is namelijk zo dat als de tegenstander niet boven de 70 punten komt, Nederland altijd een serieuze kans heeft om te winnen. Dat bleek ook op het EK.

In feite is verdedigen ook de enige kans die Oranje heeft. Simpelweg omdat er aanvallend niet genoeg talent is om er een leuk scorefestijn van te maken. Kijk maar waar de Oranjemannen spelen, dat zegt veel. Individueel missen we tenminste twee klasbakken voor , zeg maar types Hezonja.

GROEP B

Hard werken en hard verdedigen, typische kenmerken van Toon van Helfteren, dat zit er zeker in. Dat gaat Oranje, mits gefocust, ook tegen Duitsland kansen opleveren en een stunt sluit ik ook niet uit.

Denemarken mag twee keer geen probleem zijn. Duitsland is de favoriet. Oostenrijk wil over de rug van Nederland naar het EK. De Oostenrijkers hebben een genaturaliseerde Amerikaan die bij Nantes speelt, een speler in de Spaanse Eredivisie en eentje in de Russische Eredivisie. Jakob Poltl, hun kersvers gedrafte NBA’ er, heeft overigens bedankt. De rest speelt in Oostenrijk.

Het speelschema: thuis, drie keer uit en dan twee keer thuis, met als laatste Duitsland kan gunstig uitpakken.

TOT SLOT

Het enige waar ik op hoop is dat de hal in Leiden ‘ouderwets’ gevuld is en zo Oranje echt het thuisvoordeel geeft.

Het enige waar ik op reken is dat er keihard verdedigd wordt.

Het enige waar ik bang voor ben is dat Oranje goede wedstrijden gaat spelen, maar verzuimt zichzelf te belonen (bijvoorbeeld door 10 september niet te winnen in Oostenrijk).

Het enige wat ik wil benadrukken is dat goede prestaties van het vlaggenschip, goed zijn voor al het (toch wel tanende club-) basketbal in Nederland.

Het enige wat ik heb gedaan is met potlood in mijn agenda de data geblokt van 31 augustus tot en met 17 september 2017. De loting is 22 november.

 

 

 

 

 

Advertenties

Pijn, veel pijn, maar hij is terug; Nick Oudendag

Pijn, veel pijn, ’s avonds in bed was de pijn niet te harden, verschrikkelijk. Tegelijk was er voldoening, omdat Nick bezig was met wat hij het liefst doet: basketballen. Wakker en toch dromen in Las Vegas, van een carrière met ups en (teveel) downs, over Oranje, over het leven van een prof.

Nick Oudendag is komend seizoen terug op de Nederlandse basketbalvelden. Een speler met een verleden of etiket of hoe je het ook wil noemen. Landstede dat toch een beetje de plek aan het worden is waar ontregelde carrières weer op het rechte spoor worden gezet, durft het aan met een in potentie uitstekende center.

Het moet iets meer dan een half jaar geleden zijn geweest dat Oudendag dacht: ik wil, ik moet nog één keer in mezelf investeren. Hij keek naar zijn spaarrekening, daar stond niet genoeg op. Dan maar een baantje erbij via een uitzendbureau.

Doel was het Impact Basketball summer camp in Las Vegas. Niet het minste, ook niet het goedkoopste. NBA-potentie daar wordt mee geadverteerd. Nou en, Nick is 29 en voor niemand bang. Op naar Las Vegas.

Vijf weken in basketbalwalhalla. Trainen, keihard trainen, op het veld en in het krachthonk. Pick up games en aan het eind van de periode nog summer league.

Van de stad Las Vegas, een trekker bij uitstek, kreeg Nick amper iets mee. Zes dagen in de week keihard werken, op zondag vrij.

De eerste twee weken waren hel. Zoveel spierpijn had hij. Daarna begon het leven te wennen. Het bleef vechten tegen zijn lichaam, zoveel werd er van hem gevraagd.

Langzaam keerde de vorm terug. De vorm waarmee Oudendag twee jaar geleden Oranje naar het EK hielp. Daarna volgden ongelukkige keuzes qua teams, waardoor Eurobasket aan zijn neus voorbij ging.

Veel geleerd, dat heeft Nick in Las Vegas, ook wel over zichzelf. Hij vond het fantastisch in Amerika, genoot van de relaxte omgeving met geestverwanten, hij beseft dat het hem een laatste kans geeft op een heuse basketbalcarrière.

Nick kon niet thuis gaan zitten, wachten totdat de clubs naar hem komen. Het verleden telt niet, ook niet bij Oranje waar hij deze zomer nog even aanklopte. Zwolle gaat ongetwijfeld veel plezier beleven aan Oudendag, als Nick gewoon doet wat hij kan en moet doen.

Bye bye Rio, nu tijd voor Nederland

De Olympische Spelen zitten erop. Echt genoten heb ik niet van het basketbaltoernooi. Echt vernieuwende zaken qua basketbal heb ik ook niet gezien.

Leuk was het wel om Kroatië bezig te zien. Simpelweg omdat er een referentie is met het Nederlands team. Vorig jaar speelde Nederland in Zagreb tegen de Kroaten (sympathiek land trouwens), het werd toen een nipte nederlaag (72-78) voor Oranje.

Nou was het duidelijk dat het toen niet boterde tussen de spelers en de coach. Met de nieuwe coach was er wel een klik en via het kwalificatietoernooi liet Kroatië, dat nu overliep van teamspirit, in Rio leuke dingen zien.

Uiteindelijk is het simpelweg kwaliteit dat het verschil maakt, daar kan teamspirit niet meer tegenop. Kijk de selecties, vooral de belangrijkste spelers, van de laatste vier teams op de Spelen maar na, waar zij spelen allemaal NBA of Euroleague.

DE STAP NAAR ORANJE

Voorlopig mag niemand verwachten dat Nederland zomaar door de kwalificatie komt en daarna over een jaar goede prestaties neerzet op het EK. Kijk maar even waar onze spelers spelen.

Wat duidelijk wordt in de oefenwedstrijden tot nu toe is niet dat Oranje weer veel verliest (zes van de zeven), dat doen ze al drie zomers op rij en dat heeft gelukkig niet geleid tot slechte resultaten in duels om het echie. Nee wat duidelijk is, is dat spelers uit de Nederlandse competitie het erg moeilijk hebben om zich op Europees middenmootniveau te handhaven.

Voorn en Franke (al speelde hij het laatst in Finland) zijn hoopgevend. De anderen hebben het helaas erg moeilijk om zich te handhaven.

Dit maakt het verdomd jammer dat Bryan Alberts niet mee kan doen. Hij heeft net als Nicolas de Jong een FIBA-bolletje achter zijn naam (beide hebben een Nederlandse vader en relatief recent pas een Nederlands paspoort waardoor de FIBA ze niet ziet als authentieke Nederlanders, maar dat kan bij deze vreemde bond over een jaar zomaar anders zijn) en de keus is gevallen op De Jong, die gewoon een heel sterk EK speelde, ook als aanjager.

Het maakt het ook jammer dan Leon Williams er niet bij is. Een goede guard is broodnodig en bij Göttingen heeft hij notabene een Nederlandse coach. Samen met zijn agent Geert Hammink had dit toch anders opgelost kunnen worden. Courtside is ook betrokken bij Jito Kok die nu in Griekenland zit en gezien zijn duels in Oranje-B was Kok zeker een versterking voor Van Helfteren geweest.

HET IS ZOALS HET IS

Nederland verliest de ene na de andere oefenwedstrijd. Duitsland wint er een boel, ook tegen sterke landen als Finland. Oostenrijk wint redelijk wat duels, bijvoorbeeld tegen IJsland waar Oranje een jaar geleden in meerdere oefenduels maar niet van kon winnen. Denemarken die presteren niet echt.

Maar dit is zoals men pleegt te zeggen scorebordjournalistiek. Via de streams zie ik wel degelijk verbetering. Zeker nu Mr-defense Kherrazi weer fit is. Alleen is en blijft het wisselvallig en heeft de ploeg grote problemen met teams die veel driepunters schieten.

Evenwel is dit niet veel anders dan de afgelopen drie zomers. Toen strooide de voorbereiding zand in de ogen van de tegenstanders. Hopelijk lukt deze tactiek (hoewel ik zeer ernstig vermoed dat Van Helfteren veel liever met één punt wint van Portugal en daarom enorm baalde) deze zomer weer. Want het Nederlands basketbal heeft een opsteker in de aanstaande kwalificatiereeks heel erg nodig, heel erg.